Skip to content

System of a down

Maj 8, 2010

System of a down


Jaka była najdziwniejsza rzecz na której pisaliście autografy?
John: Tampon
Serj: Nocnik
Shavo: Piersi, męskie piersi


Historia

Wszystko zaczęło się w Los Angeles w 1993 roku, wtedy Serj Tankian poznał Darona Malakiana. Zauważyli u siebie wiele podobnych cech, po za tym obaj mieli Ormiańskie korzenie. Po jakimś czasie basistą grupy został Shavo Odadjian, jakiś czas potem do zespołu doszedł także John Dolmayan. Tak w uproszczeniu wykruszył się skład, który jest aktualny po dziś dzień. Nazwa System of a down została zaczerpnięta z poematu Darona pod tytułem „Victims of a down”, jednak ostatecznie pierwszy człon zamieniono na „System”, gdyż jak mówił w wywiadzie Serj – tak brzmiało bardziej otwarcie, pozostawiało też większe pole do interpretacji. Początkowo grali w lokalnych klubach LA, Po jakimś czasie zapisali się do American Recordings, dzięki Ricko Rubino, który zauważył ich grę w Viper Room w Hollywood w 1997 roku. Krótki czas po tym zespół wydał swój pierwsze krążek znany jako „System of a Down” (lub „Self Titled”). Rozpoczęła się ich pierwsza trasa koncertowa. W 2001 wydali kolejną płytę, „Toxicity”. Album odniósł ogromny sukces na całym świecie, a SOAD stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych zespołów na świecie. W roku 2002 światło dziennie ujrzał „Steal This Album”, album składał się z niedokończonych i nie wydanych wcześniej piosenek. Natomiast w roku 2005 System wydał dwie kolejne płyty, „Mezmerize” oraz „Hypnotize”, które także odniosły duży sukces. Niestety w roku 2006 działalność zespołu została zawieszona, a muzycy zajęli się solowymi projektami.

Chwalcie Pana, błogosławcie amunicję, bóg chce byście poszli na wojnę!


Muzyka

Trudno jednoznacznie określić jaki typ muzyki gra System. Z pewnością nie jest to nu metal(jak często są określani), gdyż ten zawiera elementy rapu, a tych na pewno SOAD nie zawiera. Każda płyta zawiera nie co inne brzmienia. Ale szufladkowanie tego zespołu jest w sumie nie potrzebne. Mają swój styl, i tyle. Jeśli ktoś jednak koniecznie chce, najbezpieczniej było by ich uznać za reprezentantów „metalu alternatywnego”, ewentualnie „Soilu”.

Banalni ludzie, rzadkie organy.



Dyskografia

System Of A Down

data wydania: 11 kwietnia 1998

Pierwsza płyta zespołu nie była wielki wydarzeniem, w tamtych czasach mało kto był przygotowany na alternatywną muzykę w tym stylu.. Dopiero po latach wielu ludzi potrafi docenić kunszt tego albumu. Śpiewają tu o wszechobecnej wojnie, agresji, ludobójstwach, komercji i wielu innych, ważnych sprawach. Mi osobiście ten album początkowo nie przypadł do gustu, jednak po czasie, gdy uszy się przyzwyczaiły do tego dziwnego stylu, zacząłem doceniać tą muzykę. Kawałki Spiders, Know, War? Oraz Sugar są jednymi z najlepszych piosenek w dorobku zespołu.

Toxicity


data wydania: 4 września 2001

Kolejny krążek. Tym razem o wiele bardziej dojrzalszy, muzyka jest melodyjna, harmonijna, o wiele łatwiej wpada w ucho. Tym razem w tekstach skupiono się na mniej „brutalnych” sprawach, lecz nie mniej ważnych – takich jak zanieczyszczenie środowiska, sposobach w jakich ogłupia się ludzi i nimi kieruje, oraz wiele, wiele więcej. Płyta w porównaniu do pierwszego dzieła SOADu stała się jednym z najważniejszych wydarzeń muzycznych w 2001 roku. Piosenki takie jak „Chop Suey!”, „ATWA”, „Aerials” czy „Toxicity” na stale wpisały się do kanonu. A teledyski wyreżyserowane przez Shavo, ciągle bywają puszczane w telewizji. Dla mnie ten album pokazuje to co w Systemie najlepsze. Najlepsza rzecz jaką kiedykolwiek stworzyli.

Steal This album


data wydania: 26 listopada 2002

Losy tego krążka są dosyć zakręcone. Różne kawałki niedokończone przez System, zostały w jakiś sposób skradzione i pojawiły się w internecie. Stąd też nazwa. SOAD postanowił dokończyć te piosenki, udoskonalić je, a następnie wydać razem. Mimo że piosenki pochodzą z różnych okresów, stanowią zadziwiającą spójną całość. Styl tego krążka jest jeszcze bardziej oryginalny od reszty. Stanowią dziwną muzyczną podróż, która mimo wszystko – jest przyjemna w odbiorze. Warto też wspomnieć że ukazała się tu jeden z najbardziej rozpoznawalnych piosenek zespołu, mianowicie „Fuck the system”.

Mezmerize


data wydania: 16 maja 2005

Zespół pracował w pocie czoła nad nowym dziełem, nagrał jednak tak dużo materiału, iż wydawca płyty postanowił podzielić całość na dwa krążki. I tak o to mamy Mezmerize oraz Hypnotize. Najsłynniejszym kawałkiem z tej płyty jest „B.Y.O.B”, który jednak mi osobiście nie za bardzo się spodobał. Bardziej podobały mi się wakacyjne i wesołe brzmienia „”Radio/Video” i „Violent Pornography”. Płyta jest jak najbardziej do odsłuchania, lecz moim zdaniem, to chyba najsłabsza część dorobku System of a down. Zabrakło tego nie uchwytnego czegoś, co spowodowało że album „Toxicity” jest wybitny.

Hypnotize


Ostatnia już płyta zespołu. Mimo że powstała w tym samym czasie co „Mezmerize”, wydaje się inna. Wprawdzie brakuje mi tu jakiejś spójności, ale kilka piosenek jest naprawdę pięknych. Nawet często krytykowany „Lonely Day”, śpiewany przez Darona mi się podoba. Widać tu sporo zmian, sam Daron coraz częściej śpiewa, przejścia są jak by mniej płynne, nie czuć już tej energii co kiedyś. Mimo to, uważam że album jest udany. Mam nadzieję że nie będzie ostatni.

Rewolucja, jedyne rozwiązanie


Solowe projekty oraz przyszłość zespołu.

Jak często artyści wspominają w wywiadach, zespół się nie rozpadł, zrobili sobie po prostu długą przerwę. Jakoś trudno mi w to uwierzyć, każdy z nich poszedł w inną stronę, zmienił się, trudno mi sobie ich wyobrazić znów razem na scenie, jak za starych czasów. Jednak nie tracę nadziei na ich powrót.

Serj Tankian wydał solowy album Elect the Dead w 2007 roku, który momentami wręcz wydaje się poezją śpiewaną, jest dobry, nawet bardzo, lecz to coś zupełnie innego niż System. Malakian i Dolmayan założyli formację Scars on Broadway. Poszli w stronę rocku, muzyka jest skoczna, wpada w ucha, jednak mi osobiście niezbyt się podoba. Natomiast Shavo Odadijan dołączył do grupy Achozen, o której szczerze mówiąc nie wiem absolutnie nic.

Karm się informacjami sam, zamiast dawać się karmić nimi przez media.


Podsumowanie dorobku zespołu.

To jeden z najważniejszych „młodych” zespołów tego typu muzyki. Nie uznaję ich muzyki za ósmy cud świata, są po prostu zespołem, który pokazał mi, że w muzyka nie musi być tylko rozrywką, że może być też środkiem wyrazu, czymś co skłania do refleksji na wiele ważnych tematów. Nie pozostaje mi nic innego, jak życzyć sobie i innych fanom System of a down, by wrócili do nas jak najszybciej.


Advertisements

From → Inne

6 komentarzy
  1. Adam permalink

    Czemu nie powiedziałeś mi od razu o nowym blogu? Gdybym wczoraj przypadkiem go u Ciebie nie zobaczył to bym żył w nieświadomości. A co do Sytemu to co tu gadać, wiesz wszystko :)

  2. Ech, szkoda, że już nie grają :(

  3. kpw5 permalink

    Faktycznie szkoda, że już nie grają. Podobały mi się ich piosenki – są powalone. Pomysłowe. Wpadają w ucho. Są świetne.

  4. lysy permalink

    tylko tyle oni sa zajebisci

  5. Fanka permalink

    SOAD powraca ;D :))))

  6. Kocham System of a down!!!!!!
    Jest zajebisty!!!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: